Ja mensen, ik ben er nog! Mijn blog heeft een lang weekend stil gelegen, maar ik zeker niet. Het weekend begon goed, namelijk met mijn vriendinnen in Breda (de gekste!). Vervolgens op naar Amsterdam, om zondagavond eindelijk U2 live te zien spelen in de Ziggo Dome, samen met mijn vader, tante (fan van het eerste uur) en nicht. En man oh man, ik zit nog steeds in één grote U2 bubbel, wat was dat ontzettend gaaf!
Het concert was alles wat ik ervan had verwacht en nog veel meer dan dat. De show duurde bijna tweeënhalf uur (26 nummers!) en was van begin tot eind één groot spektakel. Het thema van onschuld (jonge Bono) en ervaring (Bono van nu) werd indrukwekkend in beeld gebracht. Wij stonden op 6 á 7 meter van de 'catwalk', die het hoofdpodium met een kleiner rond podium achterin de zaal verbindt. Daarboven hing een immense videowall-kooi (geen idee hoe ik het moet uitleggen, google maar ;-) ) met spectaculaire visuals, waarin Bono of de gehele band tijdens meerdere nummers stond te spelen. En het allerbelangrijkst: U2 had er zin in, wat een energie hebben die mannen en wat speelden ze belachelijk goed!
Om maar even wat hoogtepunten te noemen: 'Out Of Control', hun eerste single en het tweede nummer van de avond (kende ik eigenlijk niet goed, shame on me), werd met zoveel energie en overtuiging gespeeld, dat ik meteen was ingepakt. En met mij de hele zaal, want die ging compleet uit zijn dak.
Met het nummer 'Iris (Hold Me Close)' en videobeelden eert Bono zijn moeder, die overleed toen hij veertien was. Tijdens 'Cedarwood Road' loopt Bono ín de videowall letterlijk door zijn oude straat. Verder het tourdebuut van 'Magnificent, een van mijn favoriete nummers, in een ander (up-tempo) jasje. 'Every Breaking Wave' werd opgedragen aan prins Friso (Koning Willem-Alexander en Koningin Maxima schenen ook aanwezig te zijn), met enkel een piano en een stem. Prachtig! 'Pride (In The Name Of Love)' met de aangepaste zin One boy washed on an empty beach komt keihard binnen. 'Beautiful Day' blijft een geweldig energiek nummer. En het nummer '40' als afsluiter, waarna U2 één voor één de zaal verlaat en 17.000 mensen How long to sing this song? blijven zingen. Kippenvel. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Het hele concert was een groot hoogtepunt!
Ook vraagt U2 aandacht voor maatschappelijke thema’s, zoals de vluchtelingenkwestie. Op de videowall zien we indringende beelden van compleet verwoeste steden. En nee, daar komen we niet voor, maar het is wel de realiteit die zich op hetzelfde moment ergens anders in de wereld afspeelt.
These people are refugees, not immigrants. They are running from broken cities, towns. I know there are no easy answers. But one thing is for sure. If your neighbour's house is on fire, don't be surprised if he comes knocking on your door.
Vier mannen die een ontzettend potje kunnen rocken, raken (!) en zich inzetten voor meer verbinding in de wereld. U2 heeft indruk gemaakt, heel veel indruk.
These people are refugees, not immigrants. They are running from broken cities, towns. I know there are no easy answers. But one thing is for sure. If your neighbour's house is on fire, don't be surprised if he comes knocking on your door.
Vier mannen die een ontzettend potje kunnen rocken, raken (!) en zich inzetten voor meer verbinding in de wereld. U2 heeft indruk gemaakt, heel veel indruk.

Geen opmerkingen :
Een reactie posten